De reis van Mariska
We spraken onze Junio’r Consultant Mariska Boer, die ruim een jaar geleden na het afronden van haar master Consultancy en Entrepeneurship bij doen’r startte. Ze begon bij een grote verzekeringsmaatschappij en is inmiddels coördinator van bijna 30 man. In deze tijd heeft ze veel geleerd: “je hoeft niet precies te weten wat je wilt om tóch op de juiste plek terecht te komen”, aldus Mariska. Ben je benieuwd naar haar verhaal? Lees dan verder!
Hoe kwam je bij doen’r terecht?
Na mijn master Consultancy en mijn bachelor Bedrijfskunde had ik twee brede studies op zak, maar geen idee wat ik nou écht wilde doen. Alles leek leuk, alles leek mogelijk, en dat maakte kiezen alleen maar lastiger. Ik wist vooral dat ik graag mensen wilde helpen, maar niet hoé ik dat wilde doen. Tijdens één van mijn online zoektochten kwam ik toevallig op de website van doen’r terecht. Verschillende opdrachten, veel afwisseling, leuke collega’s, ruimte om te ontdekken wat bij de past, het voelde alsof iemand precies had opgeschreven wat ik zocht. Drie dagen later had ik al een gesprek, en de rest is geschiedenis. 😉
Wat was je eerste opdracht?
Mijn eerste opdracht was op de backoffice van een grote verzekeringsmaatschappij. Hier werkte ik als klantexpert. De opleiding duurde acht weken, waarna ik op volle toeren klantverzoeken verwerkte via mail en telefoon. Ik dacht eerlijk gezegd dat het vooral administratief zou zijn – vooral knopjes indrukken in systemen – maar dat beeld veranderde snel. Het werk bleek veel complexer, dynamischer en ook leuker dan ik had verwacht. Ik kreeg de ruimte om projecten op te pakken, nieuwe skills te ontwikkelen en om steeds meer verantwoordelijkheid te nemen. Na zes maanden werd ik buddy, en twee maanden later zelfs aanspreekpunt en controleur voor nieuwe collega’s. Zo groeide ik snel door.
Wat doe je nu?
Na een jaar en drie maanden maakte ik bij deze verzekeringsmaatschappij de stap naar coördinator bij de afdeling mutaties; dezelfde afdeling waar ik ooit begon met het verwerken van klantverzoeken. Nu ben ik verantwoordelijk voor een team van 28 mensen en zorg ik ervoor dat zij hun werk goed en efficiënt kunnen doen, en dat zij zich hier goed voelen.
Mijn dagen bestaan nu uit roosteren, collega’s opvangen bij ziekte, projecten coördineren, problemen signaleren, en vooral: ervoor zorgen dat iedereen lekker kan werken. En daar komt meer bij kijken dan je denkt! Maar het was juist die uitdaging die me aansprak.
Hoe is deze stap tot stand gekomen?
Ik dacht zelf dat ik geen kans maakte op een coördinerende rol, maar dat zag mijn opdrachtgever anders. Ik werd zelfs gerekruteerd voor een coördinator-rol op een andere afdeling. Precies op dat moment kondigde de toenmalige coördinator van de afdeling mutaties aan dat ze het team zou verlaten, en nog geen uur later stond ik met de manager te praten. Blijkbaar hadden ze mij voor deze rol voor ogen. Ineens had ik twee opties, en dus een luxeprobleem. Die kansen krijg je niet zomaar. Ik heb ze te danken aan mijn eigen inzet, zichtbaarheid, en het feit dat ik meedacht en incidenten oppakte voordat ze escaleerden. Dit werd gezien, en daarom vroegen ze of ik interesse had in de rol. Dat had ik natuurlijk wel!
Een hele mooie stap! Heb je nog tips voor je collega’s of toekomstige doen’rs?
Zeker! Blijf vooral jezelf laten zien op de opdracht en bij doen’r, niet alleen wanneer het goed gaat, maar ook juist op de momenten waarop de druk toeneemt. Daarnaast moet je kansen pakken zodra je ze ziet, en niet wachten tot wanneer iemand je ze aanbiedt. Wat daarbij helpt is nieuwsgierigheid: vraag door, denk mee, en kijk ook buiten je eigen takenpakket. En als laatste: laat zien dat je betrokken bent. Mensen onthouden dat, en denken dan aan jou als er iets moois vrijkomt.
Als ik iets heb geleerd, is het dat groei vaak begint op momenten waarop je het totaal niet verwacht. Je hoeft niet alles te weten, je moet alleen openstaan voor wat er op je pad komt.