Van klantcontact naar crisisbeheersing: Milou doet het gewoon
Milou wist al lang wat ze wilde doen, maar werd als starter niet voor haar droomfunctie aangenomen. Bij doen’r kreeg ze wel de kans om te starten. Nu, nog geen twee jaar later, adviseert ze waterschappen over crisisbeheersing. Een rol waar je normaal vijf jaar ervaring voor nodig hebt. Hier lees je hoe ze deze stap heeft kunnen zetten. ⬇️
Milou Nieberg wist eigenlijk al tijdens haar studie wat ze later wilde doen. Integrale veiligheidskunde, crisis, openbare orde, dít waren de onderwerpen die haar aanspraken. Op de arbeidsmarkt bleek het helaas lastig om hierin te starten. Zonder ervaring kwam je eigenlijk nergens binnen.
Uiteindelijk kwam ze doen’r tegen. Drie dagen later zat ze aan tafel, en weer drie dagen later had ze een vast contract voor haar neus liggen. Zo kan het dus ook.
Klantcontact als onverwachte leerschool
Haar eerste opdracht was bij een grote verzekeringsmaatschappij. Op de afdeling klantcontact. Dit lag natuurlijk niet in de lijn van crisisbeheersing, maar bood wel een realistisch beeld van de werkelijkheid en het werkleven. Milou heeft hier veel geleerd. De belangrijkste les? Dat het niet erg is om iets niet te weten. “Ik had deze opdracht niet willen missen. Ik heb daar geleerd dat je het soms gewoon even niet weet, en dat dat dan ook oké is.”
Een belangrijke les, zeker voor iemand die graag alles meteen goed wil doen. Milou nam deze nieuwe kennis mee naar haar volgende opdrachten.
De kracht van herhaling
Milou wist natuurlijk goed welke kant ze op wilde, en in plaats van afwachten, nam zij het heft in eigen handen. Zodoende stuurde ze voorbeeld vacatures naar haar manager, niet om erop te solliciteren, maar om aan te geven dat dát is wat ze wil. Ondertussen vroeg ze het ene na het andere gesprek aan, en bleef ze herhalen waar ze energie van kreeg. Niet op een vervelende manier, maar om het onder de aandacht te houden. En dat heeft gewerkt!
Toen er een opdracht binnenkwam bij een waterschap als adviseur crisisbeheersing kon Milou haar geluk niet op. Wel een officiële vereiste: vijf jaar werkervaring… Het mocht de pret niet drukken, Milou ging op gesprek, maar moest natuurlijk wel goed uit de verf komen.
“Ik moest het niet van mijn ervaring hebben, dus heb ik vooral verteld wat mij drijft en waarom ik veiligheid zo interessant vind. Waarom ik juíst met crisisbeheersing aan de slag wil.”
Je raadt het al: Milou kreeg de opdracht.
Crisisbeheersing is: snel schakelen
Bij het waterschap draait Milou mee in het team crisisbeheersing. Dit team zorgt ervoor dat de organisatie goed voorbereid is op incidenten. Hierbij kun je denken aan hoog water, stroomstoringen, of problemen bij zuiveringen bijvoorbeeld.
“Je kunt niet alle risico’s voorkomen. Daarom moet je ervoor zorgen dat je snel kunt schakelen als er iets gebeurt. Coördinerend improviseren, noemen ze dat ook wel.”
Milou houdt zich bezig met evaluaties, analyses, interne crisiscommunicatie en het schrijven van onderdelen van het crisisplan. Ze ondersteunt een senior-adviseur die al 15 jaar bij de organisatie werkt.
Eerlijk zijn over wat je (niet) weet
Bij het waterschap ging het al snel over gemalen, zuiveringen, ammonium en fosfaat… vakjargon dat Milou (nog) niet kende, en dat stak ze niet onder stoelen of banken. In plaats daarvan gaf ze het eerlijk toe: “Ik heb nog nooit bij een waterschap gewerkt, dus wanneer het inhoudelijk wordt, haak ik misschien ergens af. Maar ik denk vanuit mijn rol altijd zo veel mogelijk mee”.
Precies die houding werkte goed. Haar collega’s wisten waar ze aan toe waren en waar ze konden helpen. Tegelijkertijd gaf het haar ook meer geloofwaardigheid. Zo zie je maar weer; eerlijkheid duurt echt het langst.
Leren door feedback
Milou wil graag alles in één keer goed doen. En dat dat niet haalbaar is, leerde ze op deze opdracht snel. Ze leverde een evaluatiedocument in dat vol feedback terugkwam.
In eerste instantie was dit even slikken, maar haar collega zei toen iets wat is blijven hangen: “ik geef je meteen goede feedback, zodat je de volgende keer precies weet waar je op moet letten”. Geen afrekening, maar een investering dus. Hierdoor heeft Milou geleerd dat vragen stellen ook bij werk hoort, en dan niet alleen achteraf, maar juist vooraf. Wat verwacht je van me? Wat moet er wel én niet in dit document? En hoe lang wil je het hebben?
Tips van Milou
Milou is doorgegroeid door haar gedrag, en hier stopt haar groei natuurlijk niet. Hierna wil ze graag een opdracht bij een gemeente of veiligheidsregio in de Randstad. En Milou zou Milou niet zijn als ze daar rustig op ging zitten wachten.
Uitspreken wat je wil, eerlijk zijn over wat je weet en kunt, feedback vragen, vacatures doorsturen, en soms mensen lastigvallen. “Maak reclame voor jezelf, je moet niet gaan zitten afwachten,” zegt ze zelf. “Hoe meer mensen weten wat jij zoekt, hoe groter de kans dat het op je pad komt. En weet je nog niet wat je wil? Schrijf dan per opdracht op wat je leuk vindt en zoek verbanden.”
En een laatste tip: heb je nog niet de juiste ervaring? Ga dan toch op gesprek en vertel wat je drijft. Een goed verhaal overtuigt vaker dan het perfecte cv.