Bakkie doen'r met Robert

Onlangs spraken we met Robert, een leergierige Junio’r Consultant die inmiddels tien maanden bij doen’r in dienst is. We waren benieuwd naar zijn snelle groei binnen zijn opdracht, hoe hij zijn achtergrond in psychologie meeneemt in zijn werk én waarom jezelf uitspreken volgens hem zo belangrijk is. Ben jij ook benieuwd naar zijn verhaal? Lees dan verder! 👇

Van klantcontact naar coachen 

Wat doe je als je op je 22e al een master op zak hebt, maar nog niet helemaal precies weet wat je ermee wilt? Voor Robert was het antwoord simpel: eerst maar eens ontdekken. 

Hij begon tien maanden geleden bij doen’r en kwam terecht in de financiële dienstverlening. Niet bepaald de richting die hij tijdens zijn studie voor ogen had. Inmiddels is hij binnen dezelfde opdracht doorgegroeid tot kwaliteitscoach en aanspreekpunt voor een team van ruim twintig medewerkers. 

Tijd voor een bakkie met Robert. Over jezelf uitspreken, kansen pakken en waarom een eerste opdracht niet meteen je droombaan hoeft te zijn. 

Van psychologie naar… financiële dienstverlening? 

Robert studeerde Psychologie in Utrecht en volgde daarna de master Sport- en Prestatiepsychologie aan de UvA. Vooral motivatie, zelfregulatie en de het meeste uit zichzelf kunnen halen, vond hij interessant. 

Een logische volgende stap zou sportpsychologie zijn. Alleen kwam hij er tijdens zijn studie achter dat je in die wereld al snel als zelfstandige aan de slag moet. 

En dat zag hij op zijn 22e nog niet helemaal zitten. 

“Ik was best snel door mijn studie heen gegaan en had juist nog een brede interesse. Ik dacht: misschien heb ik mezelf nu wel heel erg één hoek ingestuurd. Ik wilde eerst ontdekken wat er nog meer is.” 

Zo kwam Robert bij doen’r terecht. Zijn eerste opdracht? Klantcontact bij een grote verzekeraar. Niet direct wat je verwacht na een master Sport- en Prestatiepsychologie. 

“Toen ik hoorde dat ik de financiële dienstverlening in ging, dacht ik wel even: wow, dit is een wereld die ik totaal niet ken. Maar ik dacht ook: ik ga het gewoon proberen en zie wel wat eruit komt.” 

Niet alleen doen wat er op je takenlijst staat 

Robert kreeg het klantcontact steeds beter onder de knie. Maar zodra de basis stond, begon het bij hem alweer te kriebelen. 

Wat kan ik nog meer doen? Waar kan ik helpen? En hoe kom ik uiteindelijk terecht in een rol waarin ik mensen kan begeleiden? 

“Ik heb vanaf het begin uitgesproken dat ik naar een coachende rol wilde. Ik bleef vragen: wat moet ik daarvoor doen? Wat kan ik nog meer oppakken?” Dat bleef niet onopgemerkt. 

Naast zijn gewone werkzaamheden pakte Robert extra projecten op. Tegelijkertijd volgde hij naast zijn 36-urige werkweek een op practicioner niveau en behaalde hij zijn Wft Basis, met een 9,5, trouwens.  

Na iets meer dan een half jaar kwam de kans waar hij op hoopte: Robert groeide door tot de gecombineerde rol van kwaliteitscoach, aanspreekpunt en opleider. 

Van zelf bellen naar anderen beter laten bellen 

In zijn huidige rol is Robert het eerste aanspreekpunt voor een team van ruim twintig medewerkers. Lopen zij vast in een klantgesprek? Dan denken ze samen met Robert verder. En nee, ook hij weet niet altijd direct het antwoord. 

“Dat vond ik in het begin best spannend. Inmiddels weet ik dat mijn rol niet betekent dat ik alles zelf moet weten. Soms is het juist: wie weet dit wél en hoe zorgen we dat we daar terechtkomen?” 

Daarnaast voert hij iedere week coachgesprekken. Samen luisteren ze klantgesprekken terug, bespreken ze wat goed gaat en kijken ze waar iemand zich nog in kan ontwikkelen. Daarbij kijkt Robert verder dan alleen de inhoud. 

“Soms weet iemand het antwoord prima, maar hoor je onzekerheid in ieder woord. Dan vind ik het interessant om te kijken: waar komt dat vandaan en hoe kunnen we daaraan werken?” 

En precies daar komen zijn studie en coachopleiding verrassend goed van pas. 

Maak kenbaar wat je wilt 

Dat Robert in relatief korte tijd is doorgegroeid, kwam volgens hem niet doordat er toevallig een leuke functie voorbijkwam. Hij maakte vooral heel duidelijk wat hij wilde. Niet één keer tijdens een gesprek, maar steeds opnieuw. Bij zijn opdrachtgever én bij doen’r. 

“Ik denk dat communicatie mij het meest heeft gebracht. Gewoon zeggen wat er speelt en waar je naartoe wilt. Ook als je denkt dat iets misschien niet belangrijk genoeg is om te benoemen.” 

Dat geldt volgens Robert trouwens niet alleen voor ambities of dingen die niet lekker lopen, juist ook als iets goed gaat, mag je dat laten weten. Als niemand weet waar jij energie van krijgt, wordt het voor anderen ook lastig om je daarbij te helpen. 

Je eerste opdracht hoeft niet je eindstation te zijn 

Achteraf is Robert blij dat hij niet meteen in een specialistische functie terechtkwam. Zijn eerste opdracht gaf hem juist de ruimte om werkervaring op te doen, een compleet nieuwe branche te leren kennen en erachter te komen waar hij goed in is. 

“Ik kon vrij snel het idee loslaten van: klantcontact, dit had ik niet verwacht. Ik ben vooral gaan kijken naar wat ik hier wél uit kan halen.”  

Voorlopig is Robert dan ook nog lang niet uitgeleerd. Op termijn lijkt een rol als Aanbodmanager hem interessant, juist omdat hij dan met andere jonge professionals kan meedenken over waar zij goed in zijn en welke opdracht bij hen past. Ook een rol als re-integratieadviseur staat op zijn lijstje om eens te ontdekken. 

Robert z’n tip voor andere starters 

Als Robert één ding aan andere Junio’r Consultants wil meegeven, is het om niet af te wachten tot iemand vanzelf ziet wat je wilt. 

Blijf communiceren. 

Vertel waar je tegenaan loopt. Vertel waar je enthousiast van wordt. Vraag wat je nog meer kunt oppakken. En spreek vooral uit waar je naartoe wilt. 

Robert begon tien maanden geleden aan een opdracht in een branche die hij nauwelijks kende. Inmiddels begeleidt hij er zelf ruim twintig medewerkers. 

Soms hoef je dus nog niet precies te weten waar je eindigt. Als je maar kenbaar maakt welke kant je op wilt.